50 χρόνια Χρήστος Νικολόπουλος στο Φιλώτι Νάξου! Στις 3 Αυγούστου στις 21:30, στο Αθλοθέατρο Φιλωτίου, θα πραγματοποιηθεί μια μοναδική συναυλία με το Χρήστο Νικολόπουλο να γιορτάζει τα 50 χρόνια αδιάλειπτης και επιτυχημένης παρουσίας του, έχοντας στο πλευρό του, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τον Κώστα Μακεδόνα και τη Ζωή Παπαδοπούλου... Αυτοδίδακτος μουσικός, με ενστικτώδη λαϊκότητα... Γεννημένος και αναθρεμμένος στο Καψοχώρι Ημαθίας, αυτοδίδακτος μουσικός με ενστικτώδη λαϊκότητα, ο Χρήστος Νικολόπουλος κατεβαίνει στην Αθήνα, ζυμώνεται και συγχρονίζεται με τα ομότεχνά του θηρία της εποχής, όπου η σύγκριση της αξιολόγησης είναι βαριά και αυστηρή, και προκρίνεται πανηγυρικά σαν ένας από εκείνους, που αξίζουν να κοιτάζουν στα μάτια το Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τον Παπαϊωάννου, το Ζαμπέτα και άλλους στυλοβάτες του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού. Από το πρώτο του τραγούδι το 1969, το «Νυχτερίδες και αράχνες», σε στίχους Κώστα Βίρβου, θα ταρακουνήσει το λαϊκό μουσικό περιβάλλον. Θα ακολουθήσουν τα «Νύχτα στάσου», σε στίχους Πυθαγόρα, και «Όλες του κόσμου οι Κυριακές», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Η πρώτη του συνθετική κορύφωση θα έρθει το 1975, με τον δίσκο «Υπάρχω», σε στίχους Πυθαγόρα, με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη. Τη στιγμή εκείνη, τραβάει επάνω του ακόμη και τα πιο δύσπιστα βλέμματα, αλλά και την επιδοκιμασία του κοινού για τον νεαρό συνθέτη με το σεμνό βλέμμα, όπου, με τον καιρό, θα αποδειχθεί ότι αντικατοπτρίζει την ψυχή του και τον εσωτερικό του κόσμο. Η συνεργασία του με το Μανώλη Ρασούλη, στις αρχές της δεκαετίας του '80, τον απογειώνει και φέρνει τις δύο μεγάλες επιτυχίες: «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε» και «Νταλίκες», ίσως το ωραιότερο ζεϊμπέκικο της δεκαετίας, στο οποίο τεκμηριώνει τη λειτουργική «Αγιοποίηση» του Ζεϊμπέκικου.Εκτός από το συνθετικό του έργο, η δεξιοτεχνική ικανότητά του αποτυπώνεται όχι μόνο στα περίπου 2.000 δικά του τραγούδια, αλλά και στις μουσικές εκτελέσεις άλλων συνθετών, όπως οι Θεοδωράκης, Κουγιουμτζής, Λοΐζος, Σπανός, Λεοντής, Μούτσης, Ζαμπέτας κ.ά.. Με τους σπουδαίους στίχους των Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μάνου Ελευθερίου, Μανώλη Ρασούλη, Αντώνη Ανδρικάκη, Λίνας Νικολακοπούλου και τις ερμηνείες των Γιώργου Νταλάρα, Χαρούλας Αλεξίου, Ελένης Βιτάλη, Στράτου Διονυσίου, Γλυκερίας, Δημήτρη Μητροπάνου, Μανώλη Αγγελόπουλου, Μανώλη Μητσιά, Μανώλη Λιδάκη, Πασχάλη Τερζή, Μελίνας Ασλανίδου, Δημήτρη Μπάση, Κώστα Μακεδόνα, Γιώτας Νέγκα και άλλων, γλυκαίνει την απόδοση του λαϊκού τραγουδιού, σε μία περίοδο που είχε αρχίσει να ξεχνάει την καταγωγή του και την ευπρέπειά του. Καλλιτεχνική επιμέλεια - μπουζούκι: Χρήστος Νικολόπουλος Σκηνοθεσία: Φωκάς Ευαγγελινός Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου Συμμετέχουν οι μουσικοί : Γιώργος Παπαχριστούδης πιάνο Κώστας Συντρίδης πλήκτρα Κώστας Φωτιάδης ηλεκτροακουστική κιθάρα Κυριάκος Κολοκοντές ακουστική κιθάρα Βασίλειος Χατζηδημητρίου ντραμς Γιάννης Χατζής κρουστά Νίκος Ρούλος μπάσο Τάσος Καντάς ακορντεόν Άρης Ζέρβας βιολοντσέλο
Copy and WIN : http://ow.ly/KNICZ50 χρόνια Χρήστος Νικολόπουλος στο Φιλώτι Νάξου! Στις 3 Αυγούστου στις 21:30, στο Αθλοθέατρο Φιλωτίου, θα πραγματοποιηθεί μια μοναδική συναυλία με το Χρήστο Νικολόπουλο να γιορτάζει τα 50 χρόνια αδιάλειπτης και επιτυχημένης παρουσίας του, έχοντας στο πλευρό του, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τον Κώστα Μακεδόνα και τη Ζωή Παπαδοπούλου... Αυτοδίδακτος μουσικός, με ενστικτώδη λαϊκότητα... Γεννημένος και αναθρεμμένος στο Καψοχώρι Ημαθίας, αυτοδίδακτος μουσικός με ενστικτώδη λαϊκότητα, ο Χρήστος Νικολόπουλος κατεβαίνει στην Αθήνα, ζυμώνεται και συγχρονίζεται με τα ομότεχνά του θηρία της εποχής, όπου η σύγκριση της αξιολόγησης είναι βαριά και αυστηρή, και προκρίνεται πανηγυρικά σαν ένας από εκείνους, που αξίζουν να κοιτάζουν στα μάτια το Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τον Παπαϊωάννου, το Ζαμπέτα και άλλους στυλοβάτες του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού. Από το πρώτο του τραγούδι το 1969, το «Νυχτερίδες και αράχνες», σε στίχους Κώστα Βίρβου, θα ταρακουνήσει το λαϊκό μουσικό περιβάλλον. Θα ακολουθήσουν τα «Νύχτα στάσου», σε στίχους Πυθαγόρα, και «Όλες του κόσμου οι Κυριακές», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Η πρώτη του συνθετική κορύφωση θα έρθει το 1975, με τον δίσκο «Υπάρχω», σε στίχους Πυθαγόρα, με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη. Τη στιγμή εκείνη, τραβάει επάνω του ακόμη και τα πιο δύσπιστα βλέμματα, αλλά και την επιδοκιμασία του κοινού για τον νεαρό συνθέτη με το σεμνό βλέμμα, όπου, με τον καιρό, θα αποδειχθεί ότι αντικατοπτρίζει την ψυχή του και τον εσωτερικό του κόσμο. Η συνεργασία του με το Μανώλη Ρασούλη, στις αρχές της δεκαετίας του '80, τον απογειώνει και φέρνει τις δύο μεγάλες επιτυχίες: «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε» και «Νταλίκες», ίσως το ωραιότερο ζεϊμπέκικο της δεκαετίας, στο οποίο τεκμηριώνει τη λειτουργική «Αγιοποίηση» του Ζεϊμπέκικου.Εκτός από το συνθετικό του έργο, η δεξιοτεχνική ικανότητά του αποτυπώνεται όχι μόνο στα περίπου 2.000 δικά του τραγούδια, αλλά και στις μουσικές εκτελέσεις άλλων συνθετών, όπως οι Θεοδωράκης, Κουγιουμτζής, Λοΐζος, Σπανός, Λεοντής, Μούτσης, Ζαμπέτας κ.ά.. Με τους σπουδαίους στίχους των Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μάνου Ελευθερίου, Μανώλη Ρασούλη, Αντώνη Ανδρικάκη, Λίνας Νικολακοπούλου και τις ερμηνείες των Γιώργου Νταλάρα, Χαρούλας Αλεξίου, Ελένης Βιτάλη, Στράτου Διονυσίου, Γλυκερίας, Δημήτρη Μητροπάνου, Μανώλη Αγγελόπουλου, Μανώλη Μητσιά, Μανώλη Λιδάκη, Πασχάλη Τερζή, Μελίνας Ασλανίδου, Δημήτρη Μπάση, Κώστα Μακεδόνα, Γιώτας Νέγκα και άλλων, γλυκαίνει την απόδοση του λαϊκού τραγουδιού, σε μία περίοδο που είχε αρχίσει να ξεχνάει την καταγωγή του και την ευπρέπειά του. Καλλιτεχνική επιμέλεια - μπουζούκι: Χρήστος Νικολόπουλος Σκηνοθεσία: Φωκάς Ευαγγελινός Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου Συμμετέχουν οι μουσικοί : Γιώργος Παπαχριστούδης πιάνο Κώστας Συντρίδης πλήκτρα Κώστας Φωτιάδης ηλεκτροακουστική κιθάρα Κυριάκος Κολοκοντές ακουστική κιθάρα Βασίλειος Χατζηδημητρίου ντραμς Γιάννης Χατζής κρουστά Νίκος Ρούλος μπάσο Τάσος Καντάς ακορντεόν Άρης Ζέρβας βιολοντσέλο
Copy and WIN : http://ow.ly/KNICZ50 χρόνια Χρήστος Νικολόπουλος στο Φιλώτι Νάξου! Στις 3 Αυγούστου στις 21:30, στο Αθλοθέατρο Φιλωτίου, θα πραγματοποιηθεί μια μοναδική συναυλία με το Χρήστο Νικολόπουλο να γιορτάζει τα 50 χρόνια αδιάλειπτης και επιτυχημένης παρουσίας του, έχοντας στο πλευρό του, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τον Κώστα Μακεδόνα και τη Ζωή Παπαδοπούλου... Αυτοδίδακτος μουσικός, με ενστικτώδη λαϊκότητα... Γεννημένος και αναθρεμμένος στο Καψοχώρι Ημαθίας, αυτοδίδακτος μουσικός με ενστικτώδη λαϊκότητα, ο Χρήστος Νικολόπουλος κατεβαίνει στην Αθήνα, ζυμώνεται και συγχρονίζεται με τα ομότεχνά του θηρία της εποχής, όπου η σύγκριση της αξιολόγησης είναι βαριά και αυστηρή, και προκρίνεται πανηγυρικά σαν ένας από εκείνους, που αξίζουν να κοιτάζουν στα μάτια το Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τον Παπαϊωάννου, το Ζαμπέτα και άλλους στυλοβάτες του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού. Από το πρώτο του τραγούδι το 1969, το «Νυχτερίδες και αράχνες», σε στίχους Κώστα Βίρβου, θα ταρακουνήσει το λαϊκό μουσικό περιβάλλον. Θα ακολουθήσουν τα «Νύχτα στάσου», σε στίχους Πυθαγόρα, και «Όλες του κόσμου οι Κυριακές», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Η πρώτη του συνθετική κορύφωση θα έρθει το 1975, με τον δίσκο «Υπάρχω», σε στίχους Πυθαγόρα, με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη. Τη στιγμή εκείνη, τραβάει επάνω του ακόμη και τα πιο δύσπιστα βλέμματα, αλλά και την επιδοκιμασία του κοινού για τον νεαρό συνθέτη με το σεμνό βλέμμα, όπου, με τον καιρό, θα αποδειχθεί ότι αντικατοπτρίζει την ψυχή του και τον εσωτερικό του κόσμο. Η συνεργασία του με το Μανώλη Ρασούλη, στις αρχές της δεκαετίας του '80, τον απογειώνει και φέρνει τις δύο μεγάλες επιτυχίες: «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε» και «Νταλίκες», ίσως το ωραιότερο ζεϊμπέκικο της δεκαετίας, στο οποίο τεκμηριώνει τη λειτουργική «Αγιοποίηση» του Ζεϊμπέκικου.Εκτός από το συνθετικό του έργο, η δεξιοτεχνική ικανότητά του αποτυπώνεται όχι μόνο στα περίπου 2.000 δικά του τραγούδια, αλλά και στις μουσικές εκτελέσεις άλλων συνθετών, όπως οι Θεοδωράκης, Κουγιουμτζής, Λοΐζος, Σπανός, Λεοντής, Μούτσης, Ζαμπέτας κ.ά.. Με τους σπουδαίους στίχους των Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μάνου Ελευθερίου, Μανώλη Ρασούλη, Αντώνη Ανδρικάκη, Λίνας Νικολακοπούλου και τις ερμηνείες των Γιώργου Νταλάρα, Χαρούλας Αλεξίου, Ελένης Βιτάλη, Στράτου Διονυσίου, Γλυκερίας, Δημήτρη Μητροπάνου, Μανώλη Αγγελόπουλου, Μανώλη Μητσιά, Μανώλη Λιδάκη, Πασχάλη Τερζή, Μελίνας Ασλανίδου, Δημήτρη Μπάση, Κώστα Μακεδόνα, Γιώτας Νέγκα και άλλων, γλυκαίνει την απόδοση του λαϊκού τραγουδιού, σε μία περίοδο που είχε αρχίσει να ξεχνάει την καταγωγή του και την ευπρέπειά του. Καλλιτεχνική επιμέλεια - μπουζούκι: Χρήστος Νικολόπουλος Σκηνοθεσία: Φωκάς Ευαγγελινός Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου Συμμετέχουν οι μουσικοί : Γιώργος Παπαχριστούδης πιάνο Κώστας Συντρίδης πλήκτρα Κώστας Φωτιάδης ηλεκτροακουστική κιθάρα Κυριάκος Κολοκοντές ακουστική κιθάρα Βασίλειος Χατζηδημητρίου ντραμς Γιάννης Χατζής κρουστά Νίκος Ρούλος μπάσο Τάσος Καντάς ακορντεόν Άρης Ζέρβας βιολοντσέλο
Copy and WIN : http://ow.ly/KNICZ
Αυτοδίδακτος μουσικός, με ενστικτώδη λαϊκότητα...
Γεννημένος και αναθρεμμένος στο Καψοχώρι Ημαθίας, αυτοδίδακτος μουσικός με ενστικτώδη λαϊκότητα, ο Χρήστος Νικολόπουλος κατεβαίνει στην Αθήνα, ζυμώνεται και συγχρονίζεται με τα ομότεχνά του θηρία της εποχής, όπου η σύγκριση της αξιολόγησης είναι βαριά και αυστηρή, και προκρίνεται πανηγυρικά σαν ένας από εκείνους, που αξίζουν να κοιτάζουν στα μάτια το Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη, τον Παπαϊωάννου, το Ζαμπέτα και άλλους στυλοβάτες του γνήσιου λαϊκού τραγουδιού.
Από το πρώτο του τραγούδι το 1969, το «Νυχτερίδες και αράχνες», σε στίχους Κώστα Βίρβου, θα ταρακουνήσει το λαϊκό μουσικό περιβάλλον.
Θα ακολουθήσουν τα «Νύχτα στάσου», σε στίχους Πυθαγόρα, και «Όλες του κόσμου οι Κυριακές», σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Η πρώτη του συνθετική κορύφωση θα έρθει το 1975, με τον δίσκο «Υπάρχω», σε στίχους Πυθαγόρα, με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη. Τη στιγμή εκείνη, τραβάει επάνω του ακόμη και τα πιο δύσπιστα βλέμματα, αλλά και την επιδοκιμασία του κοινού για τον νεαρό συνθέτη με το σεμνό βλέμμα, όπου, με τον καιρό, θα αποδειχθεί ότι αντικατοπτρίζει την ψυχή του και τον εσωτερικό του κόσμο.
Η συνεργασία του με το Μανώλη Ρασούλη, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, τον απογειώνει και φέρνει τις δύο μεγάλες επιτυχίες: «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε» και «Νταλίκες», ίσως το ωραιότερο ζεϊμπέκικο της δεκαετίας, στο οποίο τεκμηριώνει τη λειτουργική «Αγιοποίηση» του Ζεϊμπέκικου.Εκτός από το συνθετικό του έργο, η δεξιοτεχνική ικανότητά του αποτυπώνεται όχι μόνο στα περίπου 2.000 δικά του τραγούδια, αλλά και στις μουσικές εκτελέσεις άλλων συνθετών, όπως οι Θεοδωράκης, Κουγιουμτζής, Λοΐζος, Σπανός, Λεοντής, Μούτσης, Ζαμπέτας κ.ά..
Με τους σπουδαίους στίχους των Λευτέρη Παπαδόπουλου, Μάνου Ελευθερίου, Μανώλη Ρασούλη, Αντώνη Ανδρικάκη, Λίνας Νικολακοπούλου και τις ερμηνείες των Γιώργου Νταλάρα, Χαρούλας Αλεξίου, Ελένης Βιτάλη, Στράτου Διονυσίου, Γλυκερίας, Δημήτρη Μητροπάνου, Μανώλη Αγγελόπουλου, Μανώλη Μητσιά, Μανώλη Λιδάκη, Πασχάλη Τερζή, Μελίνας Ασλανίδου, Δημήτρη Μπάση, Κώστα Μακεδόνα, Γιώτας Νέγκα και άλλων, γλυκαίνει την απόδοση του λαϊκού τραγουδιού, σε μία περίοδο που είχε αρχίσει να ξεχνάει την καταγωγή του και την ευπρέπειά του.
Καλλιτεχνική επιμέλεια - μπουζούκι: Χρήστος Νικολόπουλος
Σκηνοθεσία: Φωκάς Ευαγγελινός
Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Συμμετέχουν οι μουσικοί :
Γιώργος Παπαχριστούδης πιάνο
Κώστας Συντρίδης πλήκτρα
Κώστας Φωτιάδης ηλεκτροακουστική κιθάρα
Κυριάκος Κολοκοντές ακουστική κιθάρα
Βασίλειος Χατζηδημητρίου ντραμς
Γιάννης Χατζής κρουστά
Νίκος Ρούλος μπάσο
Τάσος Καντάς ακορντεόν
Άρης Ζέρβας βιολοντσέλο
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου