Μια θεότρελλη και παλαβιάρικη μουσική κωμωδία παρουσιάστηκε το Σάββατο το βράδυ στη σκηνή του Θεάτρου Απόλλων. Υπαίτιοι για το άφθονο γέλιο που προκλήθηκε η Αλίνα Κοτσoβούλου, ο Τάσος Αλατζάς, ο Γιάννης Προμπονάς και η Λουκία Παλαιολόγου.
Η υπόθεση
Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία, η πλοκή εξελίσσεται ως εξής: Όταν το 1960 ο Τζώνυ έγραφε στην Μπέμπα “Θέλω να μάθει όλος ο κόσμος πόσο πολύ σε λατρεύω” δεν φανταζόταν πως 50 χρόνια μετά, το όνειρό του θα γινόταν πραγματικότητα. Η ρομαντική ιστορία μιας γυναίκας που θα σαλπάρει με το πλοίο «m/s Flora III» για να ξεσκάσει…αλλά, θα ερωτευτεί τον Υποπλόιαρχο, θα την πολιορκεί ο -πρώην; – Τζώνυ με τα γλαφυρά γράμματά του, μέχρι να συναντηθούν όλοι μαζί εν πλω… Ποιός θα κερδίσει στο παιγνίδι της αγάπης, σε ποιό λιμάνι θα ρίξουν άγκυρα; Ένα ρομαντικό μουσικό ταξίδι γεμάτο κωμικές παρεξηγήσεις ντυμένο με jazz διασκευές από Irving Berlin, Cole Porter μέχρι Τσιτσάνη και Σογιούλ που θα μας κάνει να ζήσουμε και εμείς για λίγο τη μαγεία του έρωτα.
Επί σκηνής
Κανείς δεν περίμενε δύο πράγματα πριν την έναρξη του θεατρικού και στα πέντε πρώτα λεπτά αυτού : Πρώτον, ότι θα αποχωρούσε από το θέατρο σκασμένος στα γέλια και δεύτερον ότι οι ηθοποιοί θα απέδιδαν τόσο καλά τόσα πολλά μουσικά κομμάτια, όχι μόνο φωνητικά αλλά και παίζοντας διάφορα όργανα. Βέβαια, για την τελευταία όμορφη πινελιά υπεύθυνοι κυρίως ήταν η Λουκία Παλαιολόγου που όχι μόνο καλή κωμικός είναι, αλλά και πιανίστρια και σοπράνο, και ο Γιάννης Προμπονάς, ο οποίος τραγούδησε, έπαιξε ηλεκτρική κιθάρα, μπουζούκι και μπάσο και χόρεψε! Οι δυο προαναφερθέντες πλαισίωσαν καταπληκτικά τους δύο εξαίρετους συναδέλφους τους, την Αλίνα Κοτσοβούλου που πρωταγωνίστησε και τον Τάσο Αλατζά, ο οποίος υποδύθηκε τον …. παράφορα ερωτευμένο αλλά ατυχή αρραβωνιαστικό. Φυσικά, και οι δύο πρωταγωνιστές δεν θα μπορούσε να αποτελούσαν εξαίρεση, οπότε και αυτοί τραγούδησαν, χόρεψαν κι έδωσαν τα πάντα επί σκηνής.
Η σκέψη που δημιουργήθηκε
Εν τω μέσω της παράστασης, απολαμβάνοντας τους τέσσερις αυτούς νέους ταλαντούχους ηθοποιούς, ήρθε στο μυαλό μου μια συνέντευξη του Κώστα Βουτσά ο οποίος όταν είχε ερωτηθεί για την ποιότητα των σημερινών ηθοποιών είχε πει ότι οι σύγχρονοι συνάδελφοί του είναι ανώτεροι σε ποιότητα, καθώς και σπουδές διαθέτουν, και ταλέντο, και τραγουδούν και χορεύουν και …, και…., και…! Τότε θεώρησα τον μεγάλο αυτό θρύλο του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου ως πολύ ευγενικό κι επιεική, αφού και οι ηθοποιοί της δικής του γενιάς (Μάρθα Καραγιάννη, Βαγγέλης Σειληνός, Ανδρέας Ντούζος κ.α.) και τραγουδούσαν και χόρευαν και μάλιστα πολύ καλά. Τον τελευταίο καιρό όμως τείνω να αναθεωρήσω την άποψή μου και μετά από δεκάδες δεκάδων παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει με νέους ηθοποιούς, να δηλώσω ότι μάλλον δίκαιο έχει, καθώς τα παλιά έργα γράφονταν ειδικά για αυτούς τους ηθοποιούς, ενώ οι σημερινοί καλούνται να προσαρμόσουν στα δικά τους δεδομένα με επιτυχία ένα ξένο κουστούμι. Η Αλίνα Κοτσοβούλου, ο Τάσος Αλατζάς, ο Γιάννης Προμπονάς και η Λουκία Παλαιολόγου είναι τέσσερις άξιοι εκπρόσωποι της αξιολογότατης γενιάς τους που δικαιώνουν πανηγυρικά τον Κώστα Βουτσά.
Το έργο
Είθισται όπως υπογράμμισε ένας πολύ καλός φίλος, τέτοιου είδους θεατρικά έργα, να παρουσιάζονται σε θεατρικά καφέ και γενικώς σε παρεϊστικους καλλιτεχνικούς χώρους, διότι ενέχουν το ανακάτεμα με τον κόσμο, το πείραγμα (πολλές φορές και το διάλογο με τους θεατές), και φυσικά τα πολυάριθμα γνωστά και αγαπημένα τραγούδια, όπου ηθοποιοί και μη γίνονται ένα σύνολο, μια καλή συντροφιά. Το Θέατρο Απόλλων ομολογουμένως είναι μεγάλο για τέτοια θεάματα, όμως αυτή η λεπτομέρεια δεν μείωσε σε καμμία περίπτωση την ποιότητα και το βαθμό τέρψης του κοινού.
protevousa.gr
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου